Frits de Haas

Wie ben ik?

Ik ben Frits de Haas een van de gipsverbandmeesters van Embracing Care. Ik ben getrouwd en heb twee kinderen. In mijn vrije tijd ben ik wielrentrainer bij de jeugd. Een hele leuke hobby. Het is een individuele sport waarbij groepsbinding creëren een uitdaging is, maar plezier staat voorop!

Waar kom ik vandaan?

Tijdens mijn militaire dienst werd ik gestationeerd als hospik en kwam ik aanraking met de medische wereld. Ik ben toen de opleiding voor verpleegkundige gaan doen en dat vond ik heel erg leuk. Aansluitend deed ik daarom de HBO V opleiding. Tijdens mijn stages kwam ik onder andere terecht bij de psychiatrie en zwakzinnigenzorg. Dat was het niet. Via het LUMC kwam er een plekje vrij op de Intensive Care. Daar heb ik een aantal jaren gewerkt, maar de nachtdiensten werkten niet samen met het gezinsleven met kleine kinderen. Ik wilde heel graag op de ambulance werken, maar door de onregelmatigheid ben ik van dat idee afgestapt. Ik wist dat ik in de zorg wilde blijven werken, maar dan wel met regelmatige diensten. Toen kwam ik een gipsverbandmeester tegen die aangaf dat zij op zoek waren naar gipsverbandmeesters. En vroeg of dat iets voor mij was? Ik heb toen een dagje meegelopen. Dat vond ik zo onwijs gaaf, dat ik de opleiding ben gaan doen. Dat is inmiddels 17 jaar geleden en dat doe ik dus nu nog steeds.

Waarom werk ik bij Embracing Care?

Via collega’s kwam ik in contact met Embracing Care. Tijdens verkenningsgesprekken werd ik steeds enthousiaster. Al snel had ik door dat dit bedrijf aansluit bij mijn gedachten. Het is een bedrijf dat in ontwikkeling is en daarin wil ik een steentje aan bijdragen.

Wij zitten als gipskamers op eilanden. Natuurlijk heb je een stuk zelfreflectie en als het goed is feedback uit je team. Ook vanuit de beroepsvereniging zijn er visitaties om te leren. Maar het is vrij beperkt. Bij Embracing Care heb je verschillende eilanden. Door die met elkaar te kruisen krijg je uitwisseling van informatie en vaardigheden wat in mijn ogen leidt tot betere kwaliteit. De kennis weghalen bij iemand die echt een expert is en elkaar daarmee versterken. Elkaar als collega’s enthousiast maken en delen hoe wij een bepaalde indicatie aanpakken en openstaan voor ideeën en argumenten van de ander. Als je die twee werelden met elkaar combineert, kom je tot een topproduct. Dat was voor mij de reden om over te stappen naar Embracing Care.

Wat maakt jouw werk leuk?

Het leukste aan mijn werk vind ik het gipsen, dat blijft mijn vak, en het contact met verschillende mensen. Bij Embracing Care kom ik op zoveel plekken; Breda, Rijswijk en af en toe in Naarden en dat maakt dat je een diversiteit hebt aan publiek en de verschillende artsen maakt het ook uitdagend.

Heb je een mooie ervaring?

In mijn leercurve naar diabetesgips heb ik een man 7 jaar lang ingegipst. Week in week uit. Zijn wond ging maar niet dicht en uiteindelijk is hij overleden. De prognose van deze wonden was destijds amputeren of jarenlange verzorging tot overlijden.
Jaren later ontmoette ik een andere man met zo’n zelfde wond. Ik was niet optimistisch door de ervaringen die ik tot dan toe had met deze wond. Maar inmiddels was daar de hyperbare therapie en de wond ging dicht. De eerste patiënt bij wie dat gebeurt is dan zo bijzonder. Die man loopt dus nu met een aangepaste schoen weer buiten rond en kan zijn werk op het strand weer voortzetten. Dat zijn de mooie ervaringen in de vooruitgang van de tijd met nieuwe ontwikkelingen.

Wat is je motto?

“Blijf leren. Blijf kijken naar anderen. Sta niet stil.”